Από τον Σπύρο Τσιώτση
Όταν συζήτησα με τον Αλέξανδρο για αυτό το άρθρο πιάσαμε μια κουβεντούλα σχετικά με τα γήπεδα που έχουμε παίξει ο καθένας. Όπως αποδείχτηκε, εξαιτίας των διαφόρων μετακινήσεων μου ανά διαστήματα έχω παίξει σε πάρα πολλά ανοιχτά γήπεδα μπασκετάκι. Άρα ίσως να είμαι ο πλέον κατάλληλος να γράψω ένα άρθρο για τους κλασικούς τύπους που συναντά κανείς παίζοντας, καθώς έχω δει τόσες πολλές περιπτώσεις που κάτι θα ξεχάσω. Αλλά ας κάνω μια προσπάθεια και ελπίζω να έχω καλά ποσοστά ευστοχίας. Πάμε λοιπόν:
Ο ιδρωτίλας. Έχετε δει εκείνη τη σκηνή με τον γυμνό τριχωτό τύπο που παίζει μπάσκετ, στην ταινία “Along came Polly” και σκάει πάνω του ο Μπεν Στίλερ και τρώει όλη την ιδρωμένη τρίχα; Ε εντάξει ευτυχώς συνήθως λίγοι επιτρέπουν σε αντιπάλους να παίζουν γυμνοί από τη μέση και πάνω και για πρακτικούς λόγους εκτός από λόγους υγιεινής. Αλλά υπάρχουν και αυτοί που κάνουν μια μπλούζα δεύτερο δέρμα τους ακόμα και τους καλοκαιρινούς μήνες, με αποτέλεσμα να έχουν ένα πολύ καλό επιθετικό όπλο. Γιατί ποιος σε μαρκάρει όταν Ιούλιο μήνα φοράς την ίδια μπλούζα για μια βδομάδα; Πραγματική ιστορία παίδες από το γηπεδάκι που πηγαίνω, παλιά αλλά κλασική η οποία αγγίζει πλέον τα όρια του μύθου. Ο οποίος μύθος θέλει τον συγκεκριμένο τύπο να μην βγάζει καθόλου την μπλούζα αυτή τη μια βδομάδα. Πραγματικά απλησίαστος.
Οι παίκτες του Σαββατοκύριακου. Όχι δεν εννοώ αυτούς που λόγω δουλειάς έρχονται μόνο κάθε Σαββατοκύριακο. Αυτοί τις περισσότερες φορές είναι και παικταράδες. Εννοώ αυτούς που έρχονται κάποιο Σαββατοκύριακο μια στις τόσες. Δεν είναι ένας τύπος άνθρωπου μόνο, μάλλον παρέα θα έλεγα και σε αυτήν θα διακρίνω μερικούς χαρακτήρες. Υπάρχουν λοιπόν αρκετοί που κάποτε έπαιζαν μπασκετάκι και ήρθαν να παίξουν ένα χαλαρό μονάκι για διασκέδαση. Δεν χρήζουν κανενός ενδιαφέροντος αφού έρχονται να περάσουν καλά και συνήθως αυτό συμβαίνει και με όσους παίζουν μαζί τους, αφού αντιλαμβάνονται το παιχνίδι και δεν βρίζουν, δεν χτυπάνε και δεν επιμένουν να κερδίσουν πάση θυσία. Σε αυτό το παρεάκι όμως υπάρχουν και άλλοι χαρακτήρες. Ο αγαπημένος μου είναι ο ποδοσφαιριστής. Φιλότιμο, καλό παιδί αλλά δεν κατέχει μία από μπάσκετ, πετάγεται σαν τερματοφύλακας να μπλοκάρει την μπάλα, τρέχει παντού χωρίς λόγο και εδώ που τα λέμε, ρίχνει και ξύλο χωρίς να το θέλει. Ολίγον επικίνδυνος, αλλά παραδέχεται το λάθος του και ζητάει συγγνώμη. Εξάλλου δεν είχε και πρόθεση. Αυτός που δεν παραδέχεται ότι οι καιροί που ήταν παικταράς, είναι ο πρώην μπασκετμπολίστας. Ίσως γιατί στις πιο πολλές περιπτώσεις δεν υπήρξε καν μπασκετμπολίστας αλλά απλά ο πιο ψηλός και αθλητικός τύπος στην παρέα, στο σχολείο, που βασιζόμενος σε αυτά κέρδιζε. Η κατάσταση όμως έχει αλλάξει γι αυτόν. Δεν είναι τόσο αθλητικός, ούτε ο πιο ψηλός και αντίπαλοί του είναι αρρωστάκια που σκάνε την μπάλα κάθε μέρα μέχρι να αρχίσει να χάνει αέρα. Δεν μπορεί να κερδίσει και αρχίζει μια γκρίνια που σπάει μέχρι και τις μπάλες των φίλων του. Τελικώς είναι οι χαλαροί που τον συμμαζεύουν για να φύγουν όλοι μαζί, ενώ αυτός που χαιρετάει πιο εγκάρδια είναι ο τερματοφύλακας. Ευχαριστούμε παιδιά, λέει και νιώθω ένα πόνο στη μέση όπως φεύγουν. Καλό παιδί όμως.
Ο τάκλιν στην καρωτίδα
Αναφέρω αυτή την κατηγορία ακριβώς κάτω από τον τερματοφύλακα γιατί ενώ το αποτέλεσμα είναι το ίδιο πολλές φορές, η πρόθεση είναι τελείως διαφορετική. Ενώ ο τερματοφύλακας απλά θέλει να παίξει άμυνα, ο τάκλιν στην καρωτίδα, θέλει να σακατέψει τον αντίπαλο. Μετά το χτύπημα, αρχίζει και λέει ατάκες τύπου ‘καθαρή άμυνα έπαιξα’, ‘το μπάσκετ είναι για άνδρες’ και τα συναφή που μυρίζουν τεστοστερόνη. Μια και μόνη συμβουλή: όταν σας δοθεί η ευκαιρία, διακριτικά, διπλώστε τον. Θα το λάβει το μήνυμα.
Η φίρμα
Φοράει ότι πιο τρέντυ κυκλοφορεί σε αθλητικό εξοπλισμό και παπούτσια με φανταχτερό χρώμα. Μπαίνει στο γήπεδο με ύφος νικητή και χαιρετάει τους πάντες και τον χαιρετάνε και αυτοί, καθώς είναι καλός δημοσιοσχεσίτης. Ξέρει πολύ καλό μπασκετάκι, συνήθως εντυπωσιακός στις ντρίμπλες και καλός σουτέρ, αλλά δεν είναι ο καλύτερος παίκτης του γηπέδου. Από τους καλύτερους ίσως. Η άμυνά του είναι τόσο σοβαρή όσο ο ρουχισμός του. Μιλάει πολύ και δεν παραδέχεται αμέσως την ήττα του, αλλά στο τέλος δίνει συγχαρητήρια στους νικητές γιατί το κατέχει το άθλημα. Βέβαια, μετά από λίγες μέρες δε θα θυμάται τίποτα για την ήττα του και θα αναρωτιέται πότε έχασε από σένα.
Το πιστόλι
Κάνει απλά και ένα μόνο πράγμα. Στέλνει την μπάλα στο πλεχτό με εκνευριστική συχνότητα και συνέπεια. Πολλές φορές είναι το αντίθετο από τη φίρμα, δηλαδή δε διαφημίζει τον εαυτό του. Αποτέλεσμα; Το μονό να έχει φτάσει περίπου στα μισά μέχρι να ακουστεί η χαρακτηριστική ατάκα «Συγγνώμη ρε παιδιά, το παιδί ποιος το μαρκάρει;». Τα μαρκαρίσματα αλλάζουν και συχνά αλλάζουν και πάλι μέχρι να σταματήσει το πιστόλι. Τότε όμως έχεις πρόβλημα γιατί ποιος μαρκάρει τον παρακάτω τύπο;
Ο παικταράς
Μπαίνει στο γήπεδο, χαιρετάει ευγενικά όλους όσους τον χαιρετάνε, χωρίς τυμπανοκρουσίες. Ο ρουχισμός του παρόμοιος με της φίρμας αλλά μόνο σε ποιότητα, όχι σε χρώματα. Είναι της ουσίας και το αποδεικνύει και στο γήπεδο κάνοντας ότι χρειάζεται για να κερδίσει η ομάδα του. Γυμνασμένος, μπασκετικός, ξέρει τους κανόνες του παιχνιδιού καλύτερα από όλους στο γήπεδο αλλά δεν το παίζει έξυπνος, εξηγώντας τους με ύφος στους αντιπάλους. Γι αυτόν έχει σημασία να παίξει ένα καλό παιχνίδι και όχι απλά και μόνο να κερδίσει. Δηλαδή είναι το αντίθετο από τον επόμενο τύπο.
Ο βετεράνος
Πολύ απλά θέλει να κερδίσει γιατί έτσι και γιατί δε σέβεσαι τα άσπρα του μαλλιά; Θα χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο για να κερδίσει. Θα σε τσεκουρώσει ενώ αυτός θα πετάγεται σαν να τον χτύπησε σε ηλεκτρικό ρεύμα με την παραμικρή επαφή, θα ζητάει τα πιο απίθανα, θα πάρει τους καλύτερους παίκτες μαζί του. Με λίγα λόγια παράτησέ τα φίλε δεν έχεις καμία ελπίδα να νικήσεις. Γιατί εκτός των παραπάνω ο βετεράνος είναι και καλός παίκτης, ίσως όχι τόσο καλός όσο κάποτε, γι’ αυτό και τα τεχνάσματα, αλλά τόσα χρόνια μπάσκετ δύσκολα ξεχνιούνται, ακόμα και αν το σώμα δεν ήταν όπως κάποτε. Οπότε δοκίμασε την τύχη σου σε άλλη μπασκέτα, γιατί ναι έχεις κάνει βήματα. Ακόμα και αν δεν έχεις πιάσει καν την μπάλα.
Ο τροφαντός
Μερικά κιλά παραπάνω στο σώμα αλλά συνήθως πολλά κιλά παραπάνω μπάσκετ και μεγάλο μυαλό μέσα στο παιχνίδι. Κάνει τα πάντα, σκοράρει, παίζει άμυνα λόγω όγκου, κατεβάζει ριμπάουντ. Μη σας ξεγελάνε τα παραπάνω κιλά, είναι αρκετά γυμνασμένος για να τα σηκώνει και αυτά και να κερδίζει και τους φέτες που δεν ξέρουν καλό μπάσκετ. Γενικά αγαπητός και ήρεμος, δε μπλέκει σε καυγάδες, αλλά δεν είναι καλή ιδέα να του μπείτε στην μύτη ή να πειράξετε φίλους του.
Λοιπόν εγώ αυτά σκέφτηκα. Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλοι τύποι, αλλά ήδη το άρθρο είναι αρκετά μεγάλο, οπότε προσθέστε εσείς τύπους στα σχόλια και γράφω και ένα δεύτερο. Καλή χρονιά!
