Από τον Γρηγόρη Τερζάκη
Κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία…
Η αγορά εργασίας στην χώρα μας μοιάζει με το παγόβουνο που προσέκρουσε ο Τιτανικός (το εξαιρετικό δημιούργημα σχεδίασης και τεχνολογίας της εποχής)
Ο ιδιόρρυθμος διευθυντής της μέσης ελληνικής εταιρίας που λειτουργεί ως παγόβουνο είναι πάντα εκεί, έστω και αν σε περιόδους αλλάζει λίγο και λιώνει, αμέσως με τις κρύες δύσκολες καιρικές συνθήκες γίνεται ακόμα πιο σκληρός για να καταστρέψει το επόμενο «θύμα» όσο εμπνευσμένο, τεχνολογικά καταρτισμένο και αν είναι.
Αρχικά θα γράψω κάποιες σκέψεις που ως εργαζόμενο σε προβληματίζουν καθημερινά …..
Είναι δυνατόν σε αυτή την χώρα να παίρνουν προαγωγή πάντα οι λιγότερο ικανοί, δημιουργικοί και έντιμοι; Ναι είναι!
Είναι δυνατόν κάποιος να ακλουθεί ξεπερασμένες μεθόδους στρατού για να διευθύνει μια εταιρία. Ναι είναι!
Γιατί πρέπει πάντα να υποχωρώ ακούγοντας το μακρύ και το κοντό του «διευθυντή» που βρέθηκε εκεί με μοναδικό προνόμιο του τις γνωριμίες ή άντε και μια καινοτόμο ιδέα που είχε κάποτε και υποστηρίχτηκε από χρηματοδοτικά προγράμματα; Γιατί η εύρεση εργασίας στην χώρα μας μοιάζει με όαση μέσα στην έρημο!
Ότι και να κάνεις, αν έχεις μπλέξει σε μια τέτοια κατάσταση, δύσκολα ξεμπλέκεις.
Ας δούμε όμως ποια είναι τα χαρακτηριστικά του διευθυντή που επιβεβαιώνουν τις υποψίες σου ότι έμπλεξες άσχημα.
Ο τρόπος κινησιολογίας και ομιλίας του δείχνει ότι κουβαλάει μαζί του ένα καλογυαλισμένο καλάμι που μπορεί να βγάλει και κάνα μάτι σε όποιον είναι κοντά του στα πέντε μέτρα.
Συνήθως μιλαει αυταρχικά και δυνατά χρησιμοποιώντας εκφράσεις όπως…..
- Άμα ασχοληθώ να ελέγξω, είμαι σίγουρος ότι θα βρω λάθος…
- Θα με κυνηγάτε για να μου τo θυμίσετε…
- Τι λέει; (σαν ερώτηση αλλά και σαν θερμό χαιρετισμό)
- Δεν έχω χρόνο τώρα.
- Δεν θα αφήσουμε τους έξυπνους να μας αντιγράψουν…
- Όχι όχι όχι όχι
- Που ήσουν ;
Φυσικά κουβαλαει και μια σειρά από απωθημένα που μπορεί να έχουν να κάνουν με επαρχιώτικες παραδώσεις ετών ή ακόμη και διαχρονικά κόμπλεξ περί επιτυχίας και διακεκριμένης προσωπικότητας.
Συνήθως έρχεται στο γραφείο με σκούρο ριγέ κουστούμι και επώνυμα πουκάμισα αλλά τυπώνει ξεθωριασμένες παρουσιάσεις με κακής ποιότητας μελάνια.
Τα θεώρει όλα ανούσια εκτός από το να μιλαει ο ίδιος λέγοντας συνεχεία τα ίδια και τα ίδια στους “promising” κατά αυτών συνεργάτες και τους πιθανούς “potential” πελάτες.
Διοργανώνει εταιρικά meeting αφήνοντας έξω όποιον δεν συμπαθεί και μιλαει κατά την διάρκεια αυτών στους συνεργάτες του σαν να είναι ο Kim στα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Βορείου Κορέας ή ο Saruman όταν απευθύνεται στις ορδές των Uruk Hai στην μέση γή.
Θέλει να τα ελέγχει όλα… από τις χαρτοπετσέτες που καταναλώθηκαν στο κουζίνακι μέχρι το σπείρωμα της βίδας που χαλάρωσε στην περιστρεφόμενη καρέκλα της γραμματέας του.
Νομίζει ότι έχει την ευφυΐα του Steve Jobs και του Bill Gates και επιρροή στους συνεργάτες του ενώ έχει την κριτική των έργων του Ed Wood από αυτούς.
Νομίζει ότι είναι ο Ιούλιος Καίσαρας ενώ υστερεί πολύ, πάρα πολύ από τον Κλαύδιο.
Θα επιλέξει για δεξί του χέρι τον πλέον αναχρονιστικό χαρακτήρα που θα ταξιδεύει με το μυαλό του σε τακτικές εργασιακού μεσαίωνα δηλαδή θα ασχολείται με τα δευτερόλεπτα που άργησες, με το δέσιμο της γραβάτας, την 9ωρη τουλάχιστον δραστηριότητα σου στο γραφείο και την απόλυτη ησυχία και υποταγή σου.
Ο στενός σύμβουλος του θα έχει συνήθως γκρίζο μαλλί, όταν νευριάζει θα φωνάζει τα σύμφωνα όπως οι οι νευριασμένοι ήρωες της σειράς «the Flintstones» και θα οδηγεί σπορ cabrio αυτοκίνητο συνήθως με μαϊμού φανάρια.
Αν δεν είσαι θαυμαστής όλων των παραπάνω θα απολυθείς χάνοντας έτσι τον πετσοκομμένο λόγο κρίσης και κριτικής μισθό σου.
Το πιο πιθανό είναι αρχικά να στεναχωρηθείς πολύ αλλά ίσως τελικά να είσαι τυχερός.
Όταν χάνεις μια αεροπορική πτήση επειδή καθυστέρησες για δυο λεπτά μπορεί να τα έχεις με την μοίρα σου, αν το αεροπλάνο όμως πέσει σε αεροπειρατές που θα το βγάλουν εκτός προορισμού θα πανηγυρίζεις για το υπόλοιπο της ζωής σου.
Ειδικά αν ο αρχηγός της αεροπειρατείας με το γκοτί μούσι και ο στενός του συνεργάτης συνδυάζουν τα καλοραμμένα κουστούμια τους με σακίδια αλλά «Πρωταγωνιστές» και δεν έχουν ιδέα ποιος ήταν ο Κάρλος το τσακάλι!
