Από τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο
Στο άκουσμα της συμμετοχής του Κώστα Κουφού, η Εθνική μας ομάδα δημιούργησε προσδοκίες μεταλλίου. Με τον ομογενη σέντερ στη σύνθεση της, η Ελλάδα καλύπτε με τον καλύτερο τρόπο το κενό κάτω από το καλάθι, αφού πέρυσι δεν υπήρχε αξιόπιστος ψηλός πίσω από τον Μπουρούση. Μ΄έναν παίχτη καλύτερο από τον περσινό βασικό σέντερ, με τον Σπανούλη παρόντα και τους Αντετοκούμπο, Καλάθη σαφώς πιο έτοιμους, όλοι εμείς που πιστέψαμε ακόμα και στο χρυσό, σίγουρα δεν μπορούμε να θεωρηθούμε παράλογοι. Στην πράξη όμως η Εθνική μας φανήκε ανεπαρκής, αφού δεν κατάφερε για ακόμα μια φορά να μπει στην τετράδα. Όταν έχεις τέσσερις ΝΒΑers στις τάξεις σου, τον Σπανούλη, τον Πρίντεζη, τον Σλούκα, τον Ζήση, παίχτες μπαρουτοκαπνισμένους, η απουσία σου από τα μετάλλια, αν μη τι άλλο, είναι αποτυχία. Πόσο μάλλον όταν ο αποκλεισμός έλαβε χώρα από τη χειρότερη Ισπανία των τελευταίων ετών. Ποιοι είναι όμως οι λόγοι της αποτυχίας;
Η έλλειψη ηγέτη
Μετά την απόσυρση του Παπαλουκά και του Διαμαντίδη από την Εθνική, το ρόλο του ηγέτη επωμίστηκε ο Σπανούλης. Οι εμφανίσεις του προικισμένου Λαρισαίου γκάρντ όμως, δεν είναι αντίστοιχες με αυτές στον Ολυμπιακό. Ειδικά στο ματς με τους Ισπανούς, απέναντι στα γρήγορα πόδια του Γιουλ έδειξε να μην έχει τρόπο να φτάσει κοντά στο καλάθι, καταφεύγοντας στα συνήθη του τρίποντα από τα 8.5 μέτρα. Η αλήθεια είναι ότι αν έμπαιναν κανείς δε θα μίλαγε, σίγουρα όμως τώρα που δε μπήκαν, μπορούμε να πούμε ελεύθερα ότι πρόκειται για ανορθόδοξες επιλογές. Με τον υγιή Παππά στο Ευρωμπάσκετ ίσως να ήταν άλλη η μοίρα μας.
Ο εγκλωβισμός της ομάδας γύρω από τον Σπανούλη (ευθύνη του προπονητή)
Κανείς δεν αμφισβητεί την αξία του Σπανούλη, αλλά σ΄αυτήν την Εθνική υπήρχαν παίχτες που μπορούσαν να προσφέρουν πολύ περισσότερα, αν η Ελλάδα έπαιζε διαφορετικά. Καλάθης, Αντετοκούμπο, Παπανικολάου είναι παίχτες που σε ανοιχτό γήπεδο μπορούν να κάνουν θαύματα. Προτιμήθηκαν όμως set επιθέσεις, με εκφραστή τους τον όχι και τόσο φρέσκο Σπανούλη. Υπεύθυνος γι΄αυτό φυσικά είναι ο προπονητής.
Η κακή διαχείριση ρόστερ από τον προπονητή
Παίχτες όπως ο Σλούκας, ο Περπέρογλου είχαν θέση στο rotation της ομάδας. Ο πρώτος το απέδειξε με τις εμφανίσεις του, ο δεύτερος δεν κατάφερε να διακριθεί, καθώς φαινόταν σε κακή ψυχολογική κατάσταση μετά τον παραγκωνισμό του από τον προπονητή του. Δε γίνεται όμως να βγει μεγάλο τουρνουά χωρίς καθαρό τριάρι. Και στη τελική, αφού δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Παπανικολάου, ας έπαιρνε ο Κατσικάρης στην αποστολή κάποιον εκ των Γιάνκοβιτς, Βασιλειάδη, παίχτες με σαφώς καλύτερο σουτ.
Το κόμπλεξ απέναντι τους Ισπανούς
Προσωπικά πίστευα ότι έχοντας στο ρόστερ μας τους Κουφό, Καλάθη, Αντετοκούμπο, το κομπλέξ μας απέναντι στους Ισπανούς θα ξεπεραστεί. Δυστυχώς όμως τα φαντάσματα συνεχίζουν μας κατατρέχουν και η Εθνική μας ουσιαστικά ηττήθηκε από 2 παίχτες. Τον Γκασόλ και τον Μίροτιτς. Αν πέφταμε με κάποιον άλλο αντίπαλο, ίσως ήταν διαφορετική η κατάληξη. Με τον ''Αν'' όμως, το μόνο που μπορεί να γραφτεί είναι η ταινία του Παπακαλιάτη.
Για να βρείτε τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο στο facebook, πατήστε εδώ.
